-
1 praecipuus
praecipuus adj. [prae+CAP-], taken before others, particular, peculiar, especial: hanc rem habere praeter alios praecipuam, this special distinction, T.: non praecipuam, sed parem cum ceteris fortunae condicionem subire.— Special, chief, principal, excellent, distinguished, extraordinary: ius: quos praecipuo semper honore habuit, Cs.: ad pericula, eminent in meeting, Ta.: ad scelera, Ta.—As subst n.: homini praecipui a naturā nihil datum esse, excellence: praecipua rerum, important events, Ta.: praecipua (in the language of Stoics), things preferred (opp. reiecta).* * *praecipua, praecipuum ADJparticular, especial -
2 potis
pŏtis (in the positive rarely declined, and in the neutr. pŏte), adj. ( comp. pŏ-tĭor, ius; sup. pŏtissĭmus, a, um; class. only in the comp.) [Sanscr. patis, lord; Gr. posis, husband; des-potês, lord; Lat. compotis (compos) potiri].I.Posit., able, capable; possible (mostly ante-class. and poet.): divi qui potes pro illo quod Samothraces theoi dunatoi, Varr L. L. 5, § 58 Müll.; Macr. S. 3, 4:II. A.nisi qui colaphos perpeti Potis parasitus,
Plaut. Capt. 1, 1, 21.—Usually in the connection potis or pote est, he, she, or it is able, may, or can:at ea supterfugere potis es pauca,
Plaut. Capt. 5, 2, 17: neque sanguis ullo potis est pacto profluens consistere, old poet ap. Cic. Tusc. 2, 16, 38: istam non potis est vis saeva exstinguere venti, Poët. ap. Gell. 19, 9, 12:at non Evandrum potis est vis ulla tenere,
Verg. A. 11, 148:quod nunquam potis est sejungi,
Lucr. 1, 452:nec potis est cerni,
id. 5, 719; Cat. 76, 24:qui potis est?
how is it possible? id. 72, 7.—With plur.: si speres quicquam prodesse potis sunt, Enn. ap. Fest. p. 333 Müll. (Ann. v. 410 Vahl.):duae plus satis dare potis sunt,
Plaut. Poen. 1, 2, 17:quid pastores potis sint,
Varr. R. R. 2, 2.—Without est: quis potis ingentes oras evolvere belli? Enn. ap. Diom. p. 381 P. (Ann. v. 178 Vahl.); Verg. A. 3, 671; Hor. C. 3, 17, 13.—Form pote:si non aliud pote est,
Cat. 43, 16. Without est:nec devitari letum pote,
Lucr. 3, 1079: viget, veget, utpote plurimum, Varr. ap Non. 2, 876:nec non emptor pote ex empto vendito illum damnare,
id. R. R. 2, 2:nec eniti remis pote,
Val. Fl. 4, 680; Prop. 2, 1, 46:qui pote? vis dicam? nugaris,
Pers. 1, 56:in te dici pote, Id, quod,
Cat. 98, 1:nec peccatum a me quisquam pote dicere quicquam,
id. 67, 11:hoc facito, sive id non pote sive pote,
be it impossible or possible, id. 76, 16:quid pote simplicius?
what can be more simple? Mart. 9, 16, 2:nihil pote supra,
nothing could exceed it, Ter. Ad. 2, 3, 11; Auct. ap. Cic. Brut. 46, 172; Cic. Att. 13, 38, 1:quantum pote,
as soon as possible, id. ib. 4, 13, 1: quam pote, as much as possible (post-class.):aufugiamus istinc quam pote longissime,
App. M. 1, p. 107, 9; 2, p. 119, 33.—Of persons:B.numquam edepol erit ille potior Harpax, quam ego,
Plaut. Ps. 4, 1, 17; 1, 3, 95:quem aequiust potiorem habere quam te?
id. Stich. 1, 2, 40: qui plus pollet potiorque est patre, old poet ap. Cic. Tusc. 4, 32, 69; id. Fam. 10, 3, 2:itaque cives potiores quam peregrini,
id. Lael. 5, 19:Sosim et Moericum quibus tantam crederem rem, potiores habui,
Liv. 26, 31, 4:at tu, qui potior nunc es,
happier in love, preferred, Tib. 1, 6, 33 (5, 69):ut in judicio possessionis potior esset,
Dig. 18, 1, 34.—Of things, better, stronger, preferable, more useful or important:III. A.nulla potior serenda,
Varr. R. R. 1, 15:sucus,
Plin. 36, 22, 43, § 158:novistine locum potiorem rure beato?
Hor. Ep. 1, 10, 14:sententia,
id. Epod. 16, 17:mors civibus Romanis semper fuit servitute potior,
Cic. Phil. 10, 9, 19:illi turpis vita integrā famā potior fuit,
Sall. J. 67, 3:nihil mihi potius fuit quam ut Massinissam convenirem,
I had nothing more important, nothing more urgent to do, Cic. Rep. 6, 9, 9:illa semper potiora duxisti, quae, etc.,
id. de Or. 3, 22, 82:semper se rei publicae commoda privatis necessitatibus habuisse potiora,
Caes. B. C. 1, 8.— Subst.:ut probetis potiora,
Vulg. Phil. 1, 10: hem, mater mea, tibi rem potiorem video (sc. verbis), I see a fact stronger than words, i. e. a clearer proof, Plaut. Aul. 4, 7, 12.—Of persons ( poet. and in post-Aug. prose):B.item huic ultro fit, ut Meret, potissimus nostrae domi ut sit,
Plaut. Men. 2, 3, 9:tantis potissimus umbris,
Stat. Th. 4, 627:potissimos libertorum veneno interficere,
Tac. A. 14, 65.—Of things (class.):A.utrum potius, aut quid potissimum sit, quaeritur,
Cic. Inv. 1, 12, 17:cura,
Stat. S. 4, 4, 20:nobilitas,
Plin. 14, 2, 4, § 25:opusculum,
Plin. Ep. 4, 14, 10:causa,
Tac. A. 4, 16.—Hence, adv., only in the comp. and sup.Comp.: pŏtĭus, rather, preferably, more (class.; cf.: satius, prius): quo nos vocabis nomine? Ar. Libortos. Le. Non patronos? Ar. Id potius, Plaut. As. 3, 3, 62:2.sed scin', quid volo potius, sodes, facias?
Ter. Hec. 5, 1, 27; id. And. 5, 3, 2:nec vero imperia expetenda: ac potius non accipienda interdum,
Cic. Off. 1, 20, 68.— With quam, Plaut. Aul. 4, 2, 11:Galliam potius esse Ariovisti quam populi Romani,
Caes. B. G. 1, 45.—When the predicates are compared, the verb in the following clause is always in the subj.:perpessus est omnia potius quam conscios indicaret,
rather than, Cic. Tusc. 2, 22, 52:in oratione non vis potius quam delectatio postulatur,
Cic. de Or. 2, 78, 317:privabo potius illum debito testimonio quam id cum meā laude communicem,
id. Ac. 2, 1, 3:scribam aliquid potius, quam committam ut litterae non reddantur,
id. Att. 5, 6, 2:nos potius nostro delicto plectemur, quam res publica nostra peccata luat,
Liv. 8, 7, 17:per interregem comitia habenda potius, quam consulum alter a bello avocaretur,
id. 22, 23, 10; 9, 14, 16.— So with quam ut:se miliens morituros potius quam ut tantum dedecoris admitti patiantur,
Liv. 4, 2, 8: audeo dicere hoc malo domitos ipsos potius cultores agrorum fore, quam ut armati, etc., id. 2, 34, 11; 6, 28, 8; 9, 14, 7.—But after verbs of willing, wishing (sometimes of declaring), the inf. is used:dictatore obstinato tollere potius totum e re publicā consulatum, quam promiscuum facere,
Liv. 7, 21, 1; 23, 9, 8; 21, 13, 8: v. Weissenb. ad Liv. 2, 15, 2; Fest. s. v. olivitam, p. 202 Müll.; v. Muuml;ll. ad. loc. p. 203, a. —In an inverted order:quam potius,
Verg. Copa, 5: quid mihi negotii est eum istis nugacibus, quam potius potamus mulsum? C. Titius ap. Macr. S. 2, 12.—Sometimes potius is to be supplied:tacita, bona est mulier semper, quam loquens,
Plaut. Rud. 4, 4, 70; id. Men. 5, 1, 26:tamen statuit congredi, quam cum tantis copiis refugere,
Nep. Dat. 8, 1.—Pleon., with words which already express comparison.— Comp., Ter. Hec. 4, 1, 19:Uticae potius quam Romae esse malle,
Cic. Lig. 2, 5:favorabiliores rei potius, quam actores habentur,
Dig. 50, 17, 167.—Esp., introducing a repetition of a thought in a corrected or strengthened form: aut potius, vel potius, or rather, or I may better say, etc.:B.efficiet enim ratio ut... mors aut malum non sit, aut sit bonum potius,
Cic. Tusc. 1, 11, 23:quam fuit imbecillus P. Africani filius, quam tenui aut nullā potius valetudine,
id. Sen. 11, 35:erravit aut potius insanivit Apronius?
id. Verr. 2, 3, 48, § 113:Cato magnus hercule homo, vel potius summus et singularis vir,
id. Brut. 85, 293; Dig. 1, 5, 16.—Sup.: pŏtissĭmē ( pŏtissŭ-), and more freq. pŏtissĭmum ( pŏtissŭ-), chiefly, principally, especially, in preference to all others, above all, most of all (class.).—Form potissime, Cels. 3, 6.—Form potissimum:responde, quo leto censes me ut peream potissimum?
Plaut. Merc. 2, 4, 15; Ter. And. 2, 6, 23:exsistat aliquis et potissimum Caecus ille,
Cic. Cael. 14, 33; id. Mur. 2, 4:nos id potissimum consecuti sumus,
id. Tusc. 5, 4, 11:tanta erat contentio, qui potissimum ex magno numero conscenderent, ut,
Caes. B. C. 2, 43:quid agam? aut quo potissimum infelix accedam?
Sall. J. 14, 15; Auct. Her. 3, 2, 2; Lact. 2, 18, 3. -
3 potissimum
pŏtis (in the positive rarely declined, and in the neutr. pŏte), adj. ( comp. pŏ-tĭor, ius; sup. pŏtissĭmus, a, um; class. only in the comp.) [Sanscr. patis, lord; Gr. posis, husband; des-potês, lord; Lat. compotis (compos) potiri].I.Posit., able, capable; possible (mostly ante-class. and poet.): divi qui potes pro illo quod Samothraces theoi dunatoi, Varr L. L. 5, § 58 Müll.; Macr. S. 3, 4:II. A.nisi qui colaphos perpeti Potis parasitus,
Plaut. Capt. 1, 1, 21.—Usually in the connection potis or pote est, he, she, or it is able, may, or can:at ea supterfugere potis es pauca,
Plaut. Capt. 5, 2, 17: neque sanguis ullo potis est pacto profluens consistere, old poet ap. Cic. Tusc. 2, 16, 38: istam non potis est vis saeva exstinguere venti, Poët. ap. Gell. 19, 9, 12:at non Evandrum potis est vis ulla tenere,
Verg. A. 11, 148:quod nunquam potis est sejungi,
Lucr. 1, 452:nec potis est cerni,
id. 5, 719; Cat. 76, 24:qui potis est?
how is it possible? id. 72, 7.—With plur.: si speres quicquam prodesse potis sunt, Enn. ap. Fest. p. 333 Müll. (Ann. v. 410 Vahl.):duae plus satis dare potis sunt,
Plaut. Poen. 1, 2, 17:quid pastores potis sint,
Varr. R. R. 2, 2.—Without est: quis potis ingentes oras evolvere belli? Enn. ap. Diom. p. 381 P. (Ann. v. 178 Vahl.); Verg. A. 3, 671; Hor. C. 3, 17, 13.—Form pote:si non aliud pote est,
Cat. 43, 16. Without est:nec devitari letum pote,
Lucr. 3, 1079: viget, veget, utpote plurimum, Varr. ap Non. 2, 876:nec non emptor pote ex empto vendito illum damnare,
id. R. R. 2, 2:nec eniti remis pote,
Val. Fl. 4, 680; Prop. 2, 1, 46:qui pote? vis dicam? nugaris,
Pers. 1, 56:in te dici pote, Id, quod,
Cat. 98, 1:nec peccatum a me quisquam pote dicere quicquam,
id. 67, 11:hoc facito, sive id non pote sive pote,
be it impossible or possible, id. 76, 16:quid pote simplicius?
what can be more simple? Mart. 9, 16, 2:nihil pote supra,
nothing could exceed it, Ter. Ad. 2, 3, 11; Auct. ap. Cic. Brut. 46, 172; Cic. Att. 13, 38, 1:quantum pote,
as soon as possible, id. ib. 4, 13, 1: quam pote, as much as possible (post-class.):aufugiamus istinc quam pote longissime,
App. M. 1, p. 107, 9; 2, p. 119, 33.—Of persons:B.numquam edepol erit ille potior Harpax, quam ego,
Plaut. Ps. 4, 1, 17; 1, 3, 95:quem aequiust potiorem habere quam te?
id. Stich. 1, 2, 40: qui plus pollet potiorque est patre, old poet ap. Cic. Tusc. 4, 32, 69; id. Fam. 10, 3, 2:itaque cives potiores quam peregrini,
id. Lael. 5, 19:Sosim et Moericum quibus tantam crederem rem, potiores habui,
Liv. 26, 31, 4:at tu, qui potior nunc es,
happier in love, preferred, Tib. 1, 6, 33 (5, 69):ut in judicio possessionis potior esset,
Dig. 18, 1, 34.—Of things, better, stronger, preferable, more useful or important:III. A.nulla potior serenda,
Varr. R. R. 1, 15:sucus,
Plin. 36, 22, 43, § 158:novistine locum potiorem rure beato?
Hor. Ep. 1, 10, 14:sententia,
id. Epod. 16, 17:mors civibus Romanis semper fuit servitute potior,
Cic. Phil. 10, 9, 19:illi turpis vita integrā famā potior fuit,
Sall. J. 67, 3:nihil mihi potius fuit quam ut Massinissam convenirem,
I had nothing more important, nothing more urgent to do, Cic. Rep. 6, 9, 9:illa semper potiora duxisti, quae, etc.,
id. de Or. 3, 22, 82:semper se rei publicae commoda privatis necessitatibus habuisse potiora,
Caes. B. C. 1, 8.— Subst.:ut probetis potiora,
Vulg. Phil. 1, 10: hem, mater mea, tibi rem potiorem video (sc. verbis), I see a fact stronger than words, i. e. a clearer proof, Plaut. Aul. 4, 7, 12.—Of persons ( poet. and in post-Aug. prose):B.item huic ultro fit, ut Meret, potissimus nostrae domi ut sit,
Plaut. Men. 2, 3, 9:tantis potissimus umbris,
Stat. Th. 4, 627:potissimos libertorum veneno interficere,
Tac. A. 14, 65.—Of things (class.):A.utrum potius, aut quid potissimum sit, quaeritur,
Cic. Inv. 1, 12, 17:cura,
Stat. S. 4, 4, 20:nobilitas,
Plin. 14, 2, 4, § 25:opusculum,
Plin. Ep. 4, 14, 10:causa,
Tac. A. 4, 16.—Hence, adv., only in the comp. and sup.Comp.: pŏtĭus, rather, preferably, more (class.; cf.: satius, prius): quo nos vocabis nomine? Ar. Libortos. Le. Non patronos? Ar. Id potius, Plaut. As. 3, 3, 62:2.sed scin', quid volo potius, sodes, facias?
Ter. Hec. 5, 1, 27; id. And. 5, 3, 2:nec vero imperia expetenda: ac potius non accipienda interdum,
Cic. Off. 1, 20, 68.— With quam, Plaut. Aul. 4, 2, 11:Galliam potius esse Ariovisti quam populi Romani,
Caes. B. G. 1, 45.—When the predicates are compared, the verb in the following clause is always in the subj.:perpessus est omnia potius quam conscios indicaret,
rather than, Cic. Tusc. 2, 22, 52:in oratione non vis potius quam delectatio postulatur,
Cic. de Or. 2, 78, 317:privabo potius illum debito testimonio quam id cum meā laude communicem,
id. Ac. 2, 1, 3:scribam aliquid potius, quam committam ut litterae non reddantur,
id. Att. 5, 6, 2:nos potius nostro delicto plectemur, quam res publica nostra peccata luat,
Liv. 8, 7, 17:per interregem comitia habenda potius, quam consulum alter a bello avocaretur,
id. 22, 23, 10; 9, 14, 16.— So with quam ut:se miliens morituros potius quam ut tantum dedecoris admitti patiantur,
Liv. 4, 2, 8: audeo dicere hoc malo domitos ipsos potius cultores agrorum fore, quam ut armati, etc., id. 2, 34, 11; 6, 28, 8; 9, 14, 7.—But after verbs of willing, wishing (sometimes of declaring), the inf. is used:dictatore obstinato tollere potius totum e re publicā consulatum, quam promiscuum facere,
Liv. 7, 21, 1; 23, 9, 8; 21, 13, 8: v. Weissenb. ad Liv. 2, 15, 2; Fest. s. v. olivitam, p. 202 Müll.; v. Muuml;ll. ad. loc. p. 203, a. —In an inverted order:quam potius,
Verg. Copa, 5: quid mihi negotii est eum istis nugacibus, quam potius potamus mulsum? C. Titius ap. Macr. S. 2, 12.—Sometimes potius is to be supplied:tacita, bona est mulier semper, quam loquens,
Plaut. Rud. 4, 4, 70; id. Men. 5, 1, 26:tamen statuit congredi, quam cum tantis copiis refugere,
Nep. Dat. 8, 1.—Pleon., with words which already express comparison.— Comp., Ter. Hec. 4, 1, 19:Uticae potius quam Romae esse malle,
Cic. Lig. 2, 5:favorabiliores rei potius, quam actores habentur,
Dig. 50, 17, 167.—Esp., introducing a repetition of a thought in a corrected or strengthened form: aut potius, vel potius, or rather, or I may better say, etc.:B.efficiet enim ratio ut... mors aut malum non sit, aut sit bonum potius,
Cic. Tusc. 1, 11, 23:quam fuit imbecillus P. Africani filius, quam tenui aut nullā potius valetudine,
id. Sen. 11, 35:erravit aut potius insanivit Apronius?
id. Verr. 2, 3, 48, § 113:Cato magnus hercule homo, vel potius summus et singularis vir,
id. Brut. 85, 293; Dig. 1, 5, 16.—Sup.: pŏtissĭmē ( pŏtissŭ-), and more freq. pŏtissĭmum ( pŏtissŭ-), chiefly, principally, especially, in preference to all others, above all, most of all (class.).—Form potissime, Cels. 3, 6.—Form potissimum:responde, quo leto censes me ut peream potissimum?
Plaut. Merc. 2, 4, 15; Ter. And. 2, 6, 23:exsistat aliquis et potissimum Caecus ille,
Cic. Cael. 14, 33; id. Mur. 2, 4:nos id potissimum consecuti sumus,
id. Tusc. 5, 4, 11:tanta erat contentio, qui potissimum ex magno numero conscenderent, ut,
Caes. B. C. 2, 43:quid agam? aut quo potissimum infelix accedam?
Sall. J. 14, 15; Auct. Her. 3, 2, 2; Lact. 2, 18, 3. -
4 potissimus
pŏtis (in the positive rarely declined, and in the neutr. pŏte), adj. ( comp. pŏ-tĭor, ius; sup. pŏtissĭmus, a, um; class. only in the comp.) [Sanscr. patis, lord; Gr. posis, husband; des-potês, lord; Lat. compotis (compos) potiri].I.Posit., able, capable; possible (mostly ante-class. and poet.): divi qui potes pro illo quod Samothraces theoi dunatoi, Varr L. L. 5, § 58 Müll.; Macr. S. 3, 4:II. A.nisi qui colaphos perpeti Potis parasitus,
Plaut. Capt. 1, 1, 21.—Usually in the connection potis or pote est, he, she, or it is able, may, or can:at ea supterfugere potis es pauca,
Plaut. Capt. 5, 2, 17: neque sanguis ullo potis est pacto profluens consistere, old poet ap. Cic. Tusc. 2, 16, 38: istam non potis est vis saeva exstinguere venti, Poët. ap. Gell. 19, 9, 12:at non Evandrum potis est vis ulla tenere,
Verg. A. 11, 148:quod nunquam potis est sejungi,
Lucr. 1, 452:nec potis est cerni,
id. 5, 719; Cat. 76, 24:qui potis est?
how is it possible? id. 72, 7.—With plur.: si speres quicquam prodesse potis sunt, Enn. ap. Fest. p. 333 Müll. (Ann. v. 410 Vahl.):duae plus satis dare potis sunt,
Plaut. Poen. 1, 2, 17:quid pastores potis sint,
Varr. R. R. 2, 2.—Without est: quis potis ingentes oras evolvere belli? Enn. ap. Diom. p. 381 P. (Ann. v. 178 Vahl.); Verg. A. 3, 671; Hor. C. 3, 17, 13.—Form pote:si non aliud pote est,
Cat. 43, 16. Without est:nec devitari letum pote,
Lucr. 3, 1079: viget, veget, utpote plurimum, Varr. ap Non. 2, 876:nec non emptor pote ex empto vendito illum damnare,
id. R. R. 2, 2:nec eniti remis pote,
Val. Fl. 4, 680; Prop. 2, 1, 46:qui pote? vis dicam? nugaris,
Pers. 1, 56:in te dici pote, Id, quod,
Cat. 98, 1:nec peccatum a me quisquam pote dicere quicquam,
id. 67, 11:hoc facito, sive id non pote sive pote,
be it impossible or possible, id. 76, 16:quid pote simplicius?
what can be more simple? Mart. 9, 16, 2:nihil pote supra,
nothing could exceed it, Ter. Ad. 2, 3, 11; Auct. ap. Cic. Brut. 46, 172; Cic. Att. 13, 38, 1:quantum pote,
as soon as possible, id. ib. 4, 13, 1: quam pote, as much as possible (post-class.):aufugiamus istinc quam pote longissime,
App. M. 1, p. 107, 9; 2, p. 119, 33.—Of persons:B.numquam edepol erit ille potior Harpax, quam ego,
Plaut. Ps. 4, 1, 17; 1, 3, 95:quem aequiust potiorem habere quam te?
id. Stich. 1, 2, 40: qui plus pollet potiorque est patre, old poet ap. Cic. Tusc. 4, 32, 69; id. Fam. 10, 3, 2:itaque cives potiores quam peregrini,
id. Lael. 5, 19:Sosim et Moericum quibus tantam crederem rem, potiores habui,
Liv. 26, 31, 4:at tu, qui potior nunc es,
happier in love, preferred, Tib. 1, 6, 33 (5, 69):ut in judicio possessionis potior esset,
Dig. 18, 1, 34.—Of things, better, stronger, preferable, more useful or important:III. A.nulla potior serenda,
Varr. R. R. 1, 15:sucus,
Plin. 36, 22, 43, § 158:novistine locum potiorem rure beato?
Hor. Ep. 1, 10, 14:sententia,
id. Epod. 16, 17:mors civibus Romanis semper fuit servitute potior,
Cic. Phil. 10, 9, 19:illi turpis vita integrā famā potior fuit,
Sall. J. 67, 3:nihil mihi potius fuit quam ut Massinissam convenirem,
I had nothing more important, nothing more urgent to do, Cic. Rep. 6, 9, 9:illa semper potiora duxisti, quae, etc.,
id. de Or. 3, 22, 82:semper se rei publicae commoda privatis necessitatibus habuisse potiora,
Caes. B. C. 1, 8.— Subst.:ut probetis potiora,
Vulg. Phil. 1, 10: hem, mater mea, tibi rem potiorem video (sc. verbis), I see a fact stronger than words, i. e. a clearer proof, Plaut. Aul. 4, 7, 12.—Of persons ( poet. and in post-Aug. prose):B.item huic ultro fit, ut Meret, potissimus nostrae domi ut sit,
Plaut. Men. 2, 3, 9:tantis potissimus umbris,
Stat. Th. 4, 627:potissimos libertorum veneno interficere,
Tac. A. 14, 65.—Of things (class.):A.utrum potius, aut quid potissimum sit, quaeritur,
Cic. Inv. 1, 12, 17:cura,
Stat. S. 4, 4, 20:nobilitas,
Plin. 14, 2, 4, § 25:opusculum,
Plin. Ep. 4, 14, 10:causa,
Tac. A. 4, 16.—Hence, adv., only in the comp. and sup.Comp.: pŏtĭus, rather, preferably, more (class.; cf.: satius, prius): quo nos vocabis nomine? Ar. Libortos. Le. Non patronos? Ar. Id potius, Plaut. As. 3, 3, 62:2.sed scin', quid volo potius, sodes, facias?
Ter. Hec. 5, 1, 27; id. And. 5, 3, 2:nec vero imperia expetenda: ac potius non accipienda interdum,
Cic. Off. 1, 20, 68.— With quam, Plaut. Aul. 4, 2, 11:Galliam potius esse Ariovisti quam populi Romani,
Caes. B. G. 1, 45.—When the predicates are compared, the verb in the following clause is always in the subj.:perpessus est omnia potius quam conscios indicaret,
rather than, Cic. Tusc. 2, 22, 52:in oratione non vis potius quam delectatio postulatur,
Cic. de Or. 2, 78, 317:privabo potius illum debito testimonio quam id cum meā laude communicem,
id. Ac. 2, 1, 3:scribam aliquid potius, quam committam ut litterae non reddantur,
id. Att. 5, 6, 2:nos potius nostro delicto plectemur, quam res publica nostra peccata luat,
Liv. 8, 7, 17:per interregem comitia habenda potius, quam consulum alter a bello avocaretur,
id. 22, 23, 10; 9, 14, 16.— So with quam ut:se miliens morituros potius quam ut tantum dedecoris admitti patiantur,
Liv. 4, 2, 8: audeo dicere hoc malo domitos ipsos potius cultores agrorum fore, quam ut armati, etc., id. 2, 34, 11; 6, 28, 8; 9, 14, 7.—But after verbs of willing, wishing (sometimes of declaring), the inf. is used:dictatore obstinato tollere potius totum e re publicā consulatum, quam promiscuum facere,
Liv. 7, 21, 1; 23, 9, 8; 21, 13, 8: v. Weissenb. ad Liv. 2, 15, 2; Fest. s. v. olivitam, p. 202 Müll.; v. Muuml;ll. ad. loc. p. 203, a. —In an inverted order:quam potius,
Verg. Copa, 5: quid mihi negotii est eum istis nugacibus, quam potius potamus mulsum? C. Titius ap. Macr. S. 2, 12.—Sometimes potius is to be supplied:tacita, bona est mulier semper, quam loquens,
Plaut. Rud. 4, 4, 70; id. Men. 5, 1, 26:tamen statuit congredi, quam cum tantis copiis refugere,
Nep. Dat. 8, 1.—Pleon., with words which already express comparison.— Comp., Ter. Hec. 4, 1, 19:Uticae potius quam Romae esse malle,
Cic. Lig. 2, 5:favorabiliores rei potius, quam actores habentur,
Dig. 50, 17, 167.—Esp., introducing a repetition of a thought in a corrected or strengthened form: aut potius, vel potius, or rather, or I may better say, etc.:B.efficiet enim ratio ut... mors aut malum non sit, aut sit bonum potius,
Cic. Tusc. 1, 11, 23:quam fuit imbecillus P. Africani filius, quam tenui aut nullā potius valetudine,
id. Sen. 11, 35:erravit aut potius insanivit Apronius?
id. Verr. 2, 3, 48, § 113:Cato magnus hercule homo, vel potius summus et singularis vir,
id. Brut. 85, 293; Dig. 1, 5, 16.—Sup.: pŏtissĭmē ( pŏtissŭ-), and more freq. pŏtissĭmum ( pŏtissŭ-), chiefly, principally, especially, in preference to all others, above all, most of all (class.).—Form potissime, Cels. 3, 6.—Form potissimum:responde, quo leto censes me ut peream potissimum?
Plaut. Merc. 2, 4, 15; Ter. And. 2, 6, 23:exsistat aliquis et potissimum Caecus ille,
Cic. Cael. 14, 33; id. Mur. 2, 4:nos id potissimum consecuti sumus,
id. Tusc. 5, 4, 11:tanta erat contentio, qui potissimum ex magno numero conscenderent, ut,
Caes. B. C. 2, 43:quid agam? aut quo potissimum infelix accedam?
Sall. J. 14, 15; Auct. Her. 3, 2, 2; Lact. 2, 18, 3. -
5 potissume
pŏtis (in the positive rarely declined, and in the neutr. pŏte), adj. ( comp. pŏ-tĭor, ius; sup. pŏtissĭmus, a, um; class. only in the comp.) [Sanscr. patis, lord; Gr. posis, husband; des-potês, lord; Lat. compotis (compos) potiri].I.Posit., able, capable; possible (mostly ante-class. and poet.): divi qui potes pro illo quod Samothraces theoi dunatoi, Varr L. L. 5, § 58 Müll.; Macr. S. 3, 4:II. A.nisi qui colaphos perpeti Potis parasitus,
Plaut. Capt. 1, 1, 21.—Usually in the connection potis or pote est, he, she, or it is able, may, or can:at ea supterfugere potis es pauca,
Plaut. Capt. 5, 2, 17: neque sanguis ullo potis est pacto profluens consistere, old poet ap. Cic. Tusc. 2, 16, 38: istam non potis est vis saeva exstinguere venti, Poët. ap. Gell. 19, 9, 12:at non Evandrum potis est vis ulla tenere,
Verg. A. 11, 148:quod nunquam potis est sejungi,
Lucr. 1, 452:nec potis est cerni,
id. 5, 719; Cat. 76, 24:qui potis est?
how is it possible? id. 72, 7.—With plur.: si speres quicquam prodesse potis sunt, Enn. ap. Fest. p. 333 Müll. (Ann. v. 410 Vahl.):duae plus satis dare potis sunt,
Plaut. Poen. 1, 2, 17:quid pastores potis sint,
Varr. R. R. 2, 2.—Without est: quis potis ingentes oras evolvere belli? Enn. ap. Diom. p. 381 P. (Ann. v. 178 Vahl.); Verg. A. 3, 671; Hor. C. 3, 17, 13.—Form pote:si non aliud pote est,
Cat. 43, 16. Without est:nec devitari letum pote,
Lucr. 3, 1079: viget, veget, utpote plurimum, Varr. ap Non. 2, 876:nec non emptor pote ex empto vendito illum damnare,
id. R. R. 2, 2:nec eniti remis pote,
Val. Fl. 4, 680; Prop. 2, 1, 46:qui pote? vis dicam? nugaris,
Pers. 1, 56:in te dici pote, Id, quod,
Cat. 98, 1:nec peccatum a me quisquam pote dicere quicquam,
id. 67, 11:hoc facito, sive id non pote sive pote,
be it impossible or possible, id. 76, 16:quid pote simplicius?
what can be more simple? Mart. 9, 16, 2:nihil pote supra,
nothing could exceed it, Ter. Ad. 2, 3, 11; Auct. ap. Cic. Brut. 46, 172; Cic. Att. 13, 38, 1:quantum pote,
as soon as possible, id. ib. 4, 13, 1: quam pote, as much as possible (post-class.):aufugiamus istinc quam pote longissime,
App. M. 1, p. 107, 9; 2, p. 119, 33.—Of persons:B.numquam edepol erit ille potior Harpax, quam ego,
Plaut. Ps. 4, 1, 17; 1, 3, 95:quem aequiust potiorem habere quam te?
id. Stich. 1, 2, 40: qui plus pollet potiorque est patre, old poet ap. Cic. Tusc. 4, 32, 69; id. Fam. 10, 3, 2:itaque cives potiores quam peregrini,
id. Lael. 5, 19:Sosim et Moericum quibus tantam crederem rem, potiores habui,
Liv. 26, 31, 4:at tu, qui potior nunc es,
happier in love, preferred, Tib. 1, 6, 33 (5, 69):ut in judicio possessionis potior esset,
Dig. 18, 1, 34.—Of things, better, stronger, preferable, more useful or important:III. A.nulla potior serenda,
Varr. R. R. 1, 15:sucus,
Plin. 36, 22, 43, § 158:novistine locum potiorem rure beato?
Hor. Ep. 1, 10, 14:sententia,
id. Epod. 16, 17:mors civibus Romanis semper fuit servitute potior,
Cic. Phil. 10, 9, 19:illi turpis vita integrā famā potior fuit,
Sall. J. 67, 3:nihil mihi potius fuit quam ut Massinissam convenirem,
I had nothing more important, nothing more urgent to do, Cic. Rep. 6, 9, 9:illa semper potiora duxisti, quae, etc.,
id. de Or. 3, 22, 82:semper se rei publicae commoda privatis necessitatibus habuisse potiora,
Caes. B. C. 1, 8.— Subst.:ut probetis potiora,
Vulg. Phil. 1, 10: hem, mater mea, tibi rem potiorem video (sc. verbis), I see a fact stronger than words, i. e. a clearer proof, Plaut. Aul. 4, 7, 12.—Of persons ( poet. and in post-Aug. prose):B.item huic ultro fit, ut Meret, potissimus nostrae domi ut sit,
Plaut. Men. 2, 3, 9:tantis potissimus umbris,
Stat. Th. 4, 627:potissimos libertorum veneno interficere,
Tac. A. 14, 65.—Of things (class.):A.utrum potius, aut quid potissimum sit, quaeritur,
Cic. Inv. 1, 12, 17:cura,
Stat. S. 4, 4, 20:nobilitas,
Plin. 14, 2, 4, § 25:opusculum,
Plin. Ep. 4, 14, 10:causa,
Tac. A. 4, 16.—Hence, adv., only in the comp. and sup.Comp.: pŏtĭus, rather, preferably, more (class.; cf.: satius, prius): quo nos vocabis nomine? Ar. Libortos. Le. Non patronos? Ar. Id potius, Plaut. As. 3, 3, 62:2.sed scin', quid volo potius, sodes, facias?
Ter. Hec. 5, 1, 27; id. And. 5, 3, 2:nec vero imperia expetenda: ac potius non accipienda interdum,
Cic. Off. 1, 20, 68.— With quam, Plaut. Aul. 4, 2, 11:Galliam potius esse Ariovisti quam populi Romani,
Caes. B. G. 1, 45.—When the predicates are compared, the verb in the following clause is always in the subj.:perpessus est omnia potius quam conscios indicaret,
rather than, Cic. Tusc. 2, 22, 52:in oratione non vis potius quam delectatio postulatur,
Cic. de Or. 2, 78, 317:privabo potius illum debito testimonio quam id cum meā laude communicem,
id. Ac. 2, 1, 3:scribam aliquid potius, quam committam ut litterae non reddantur,
id. Att. 5, 6, 2:nos potius nostro delicto plectemur, quam res publica nostra peccata luat,
Liv. 8, 7, 17:per interregem comitia habenda potius, quam consulum alter a bello avocaretur,
id. 22, 23, 10; 9, 14, 16.— So with quam ut:se miliens morituros potius quam ut tantum dedecoris admitti patiantur,
Liv. 4, 2, 8: audeo dicere hoc malo domitos ipsos potius cultores agrorum fore, quam ut armati, etc., id. 2, 34, 11; 6, 28, 8; 9, 14, 7.—But after verbs of willing, wishing (sometimes of declaring), the inf. is used:dictatore obstinato tollere potius totum e re publicā consulatum, quam promiscuum facere,
Liv. 7, 21, 1; 23, 9, 8; 21, 13, 8: v. Weissenb. ad Liv. 2, 15, 2; Fest. s. v. olivitam, p. 202 Müll.; v. Muuml;ll. ad. loc. p. 203, a. —In an inverted order:quam potius,
Verg. Copa, 5: quid mihi negotii est eum istis nugacibus, quam potius potamus mulsum? C. Titius ap. Macr. S. 2, 12.—Sometimes potius is to be supplied:tacita, bona est mulier semper, quam loquens,
Plaut. Rud. 4, 4, 70; id. Men. 5, 1, 26:tamen statuit congredi, quam cum tantis copiis refugere,
Nep. Dat. 8, 1.—Pleon., with words which already express comparison.— Comp., Ter. Hec. 4, 1, 19:Uticae potius quam Romae esse malle,
Cic. Lig. 2, 5:favorabiliores rei potius, quam actores habentur,
Dig. 50, 17, 167.—Esp., introducing a repetition of a thought in a corrected or strengthened form: aut potius, vel potius, or rather, or I may better say, etc.:B.efficiet enim ratio ut... mors aut malum non sit, aut sit bonum potius,
Cic. Tusc. 1, 11, 23:quam fuit imbecillus P. Africani filius, quam tenui aut nullā potius valetudine,
id. Sen. 11, 35:erravit aut potius insanivit Apronius?
id. Verr. 2, 3, 48, § 113:Cato magnus hercule homo, vel potius summus et singularis vir,
id. Brut. 85, 293; Dig. 1, 5, 16.—Sup.: pŏtissĭmē ( pŏtissŭ-), and more freq. pŏtissĭmum ( pŏtissŭ-), chiefly, principally, especially, in preference to all others, above all, most of all (class.).—Form potissime, Cels. 3, 6.—Form potissimum:responde, quo leto censes me ut peream potissimum?
Plaut. Merc. 2, 4, 15; Ter. And. 2, 6, 23:exsistat aliquis et potissimum Caecus ille,
Cic. Cael. 14, 33; id. Mur. 2, 4:nos id potissimum consecuti sumus,
id. Tusc. 5, 4, 11:tanta erat contentio, qui potissimum ex magno numero conscenderent, ut,
Caes. B. C. 2, 43:quid agam? aut quo potissimum infelix accedam?
Sall. J. 14, 15; Auct. Her. 3, 2, 2; Lact. 2, 18, 3. -
6 potissumum
pŏtis (in the positive rarely declined, and in the neutr. pŏte), adj. ( comp. pŏ-tĭor, ius; sup. pŏtissĭmus, a, um; class. only in the comp.) [Sanscr. patis, lord; Gr. posis, husband; des-potês, lord; Lat. compotis (compos) potiri].I.Posit., able, capable; possible (mostly ante-class. and poet.): divi qui potes pro illo quod Samothraces theoi dunatoi, Varr L. L. 5, § 58 Müll.; Macr. S. 3, 4:II. A.nisi qui colaphos perpeti Potis parasitus,
Plaut. Capt. 1, 1, 21.—Usually in the connection potis or pote est, he, she, or it is able, may, or can:at ea supterfugere potis es pauca,
Plaut. Capt. 5, 2, 17: neque sanguis ullo potis est pacto profluens consistere, old poet ap. Cic. Tusc. 2, 16, 38: istam non potis est vis saeva exstinguere venti, Poët. ap. Gell. 19, 9, 12:at non Evandrum potis est vis ulla tenere,
Verg. A. 11, 148:quod nunquam potis est sejungi,
Lucr. 1, 452:nec potis est cerni,
id. 5, 719; Cat. 76, 24:qui potis est?
how is it possible? id. 72, 7.—With plur.: si speres quicquam prodesse potis sunt, Enn. ap. Fest. p. 333 Müll. (Ann. v. 410 Vahl.):duae plus satis dare potis sunt,
Plaut. Poen. 1, 2, 17:quid pastores potis sint,
Varr. R. R. 2, 2.—Without est: quis potis ingentes oras evolvere belli? Enn. ap. Diom. p. 381 P. (Ann. v. 178 Vahl.); Verg. A. 3, 671; Hor. C. 3, 17, 13.—Form pote:si non aliud pote est,
Cat. 43, 16. Without est:nec devitari letum pote,
Lucr. 3, 1079: viget, veget, utpote plurimum, Varr. ap Non. 2, 876:nec non emptor pote ex empto vendito illum damnare,
id. R. R. 2, 2:nec eniti remis pote,
Val. Fl. 4, 680; Prop. 2, 1, 46:qui pote? vis dicam? nugaris,
Pers. 1, 56:in te dici pote, Id, quod,
Cat. 98, 1:nec peccatum a me quisquam pote dicere quicquam,
id. 67, 11:hoc facito, sive id non pote sive pote,
be it impossible or possible, id. 76, 16:quid pote simplicius?
what can be more simple? Mart. 9, 16, 2:nihil pote supra,
nothing could exceed it, Ter. Ad. 2, 3, 11; Auct. ap. Cic. Brut. 46, 172; Cic. Att. 13, 38, 1:quantum pote,
as soon as possible, id. ib. 4, 13, 1: quam pote, as much as possible (post-class.):aufugiamus istinc quam pote longissime,
App. M. 1, p. 107, 9; 2, p. 119, 33.—Of persons:B.numquam edepol erit ille potior Harpax, quam ego,
Plaut. Ps. 4, 1, 17; 1, 3, 95:quem aequiust potiorem habere quam te?
id. Stich. 1, 2, 40: qui plus pollet potiorque est patre, old poet ap. Cic. Tusc. 4, 32, 69; id. Fam. 10, 3, 2:itaque cives potiores quam peregrini,
id. Lael. 5, 19:Sosim et Moericum quibus tantam crederem rem, potiores habui,
Liv. 26, 31, 4:at tu, qui potior nunc es,
happier in love, preferred, Tib. 1, 6, 33 (5, 69):ut in judicio possessionis potior esset,
Dig. 18, 1, 34.—Of things, better, stronger, preferable, more useful or important:III. A.nulla potior serenda,
Varr. R. R. 1, 15:sucus,
Plin. 36, 22, 43, § 158:novistine locum potiorem rure beato?
Hor. Ep. 1, 10, 14:sententia,
id. Epod. 16, 17:mors civibus Romanis semper fuit servitute potior,
Cic. Phil. 10, 9, 19:illi turpis vita integrā famā potior fuit,
Sall. J. 67, 3:nihil mihi potius fuit quam ut Massinissam convenirem,
I had nothing more important, nothing more urgent to do, Cic. Rep. 6, 9, 9:illa semper potiora duxisti, quae, etc.,
id. de Or. 3, 22, 82:semper se rei publicae commoda privatis necessitatibus habuisse potiora,
Caes. B. C. 1, 8.— Subst.:ut probetis potiora,
Vulg. Phil. 1, 10: hem, mater mea, tibi rem potiorem video (sc. verbis), I see a fact stronger than words, i. e. a clearer proof, Plaut. Aul. 4, 7, 12.—Of persons ( poet. and in post-Aug. prose):B.item huic ultro fit, ut Meret, potissimus nostrae domi ut sit,
Plaut. Men. 2, 3, 9:tantis potissimus umbris,
Stat. Th. 4, 627:potissimos libertorum veneno interficere,
Tac. A. 14, 65.—Of things (class.):A.utrum potius, aut quid potissimum sit, quaeritur,
Cic. Inv. 1, 12, 17:cura,
Stat. S. 4, 4, 20:nobilitas,
Plin. 14, 2, 4, § 25:opusculum,
Plin. Ep. 4, 14, 10:causa,
Tac. A. 4, 16.—Hence, adv., only in the comp. and sup.Comp.: pŏtĭus, rather, preferably, more (class.; cf.: satius, prius): quo nos vocabis nomine? Ar. Libortos. Le. Non patronos? Ar. Id potius, Plaut. As. 3, 3, 62:2.sed scin', quid volo potius, sodes, facias?
Ter. Hec. 5, 1, 27; id. And. 5, 3, 2:nec vero imperia expetenda: ac potius non accipienda interdum,
Cic. Off. 1, 20, 68.— With quam, Plaut. Aul. 4, 2, 11:Galliam potius esse Ariovisti quam populi Romani,
Caes. B. G. 1, 45.—When the predicates are compared, the verb in the following clause is always in the subj.:perpessus est omnia potius quam conscios indicaret,
rather than, Cic. Tusc. 2, 22, 52:in oratione non vis potius quam delectatio postulatur,
Cic. de Or. 2, 78, 317:privabo potius illum debito testimonio quam id cum meā laude communicem,
id. Ac. 2, 1, 3:scribam aliquid potius, quam committam ut litterae non reddantur,
id. Att. 5, 6, 2:nos potius nostro delicto plectemur, quam res publica nostra peccata luat,
Liv. 8, 7, 17:per interregem comitia habenda potius, quam consulum alter a bello avocaretur,
id. 22, 23, 10; 9, 14, 16.— So with quam ut:se miliens morituros potius quam ut tantum dedecoris admitti patiantur,
Liv. 4, 2, 8: audeo dicere hoc malo domitos ipsos potius cultores agrorum fore, quam ut armati, etc., id. 2, 34, 11; 6, 28, 8; 9, 14, 7.—But after verbs of willing, wishing (sometimes of declaring), the inf. is used:dictatore obstinato tollere potius totum e re publicā consulatum, quam promiscuum facere,
Liv. 7, 21, 1; 23, 9, 8; 21, 13, 8: v. Weissenb. ad Liv. 2, 15, 2; Fest. s. v. olivitam, p. 202 Müll.; v. Muuml;ll. ad. loc. p. 203, a. —In an inverted order:quam potius,
Verg. Copa, 5: quid mihi negotii est eum istis nugacibus, quam potius potamus mulsum? C. Titius ap. Macr. S. 2, 12.—Sometimes potius is to be supplied:tacita, bona est mulier semper, quam loquens,
Plaut. Rud. 4, 4, 70; id. Men. 5, 1, 26:tamen statuit congredi, quam cum tantis copiis refugere,
Nep. Dat. 8, 1.—Pleon., with words which already express comparison.— Comp., Ter. Hec. 4, 1, 19:Uticae potius quam Romae esse malle,
Cic. Lig. 2, 5:favorabiliores rei potius, quam actores habentur,
Dig. 50, 17, 167.—Esp., introducing a repetition of a thought in a corrected or strengthened form: aut potius, vel potius, or rather, or I may better say, etc.:B.efficiet enim ratio ut... mors aut malum non sit, aut sit bonum potius,
Cic. Tusc. 1, 11, 23:quam fuit imbecillus P. Africani filius, quam tenui aut nullā potius valetudine,
id. Sen. 11, 35:erravit aut potius insanivit Apronius?
id. Verr. 2, 3, 48, § 113:Cato magnus hercule homo, vel potius summus et singularis vir,
id. Brut. 85, 293; Dig. 1, 5, 16.—Sup.: pŏtissĭmē ( pŏtissŭ-), and more freq. pŏtissĭmum ( pŏtissŭ-), chiefly, principally, especially, in preference to all others, above all, most of all (class.).—Form potissime, Cels. 3, 6.—Form potissimum:responde, quo leto censes me ut peream potissimum?
Plaut. Merc. 2, 4, 15; Ter. And. 2, 6, 23:exsistat aliquis et potissimum Caecus ille,
Cic. Cael. 14, 33; id. Mur. 2, 4:nos id potissimum consecuti sumus,
id. Tusc. 5, 4, 11:tanta erat contentio, qui potissimum ex magno numero conscenderent, ut,
Caes. B. C. 2, 43:quid agam? aut quo potissimum infelix accedam?
Sall. J. 14, 15; Auct. Her. 3, 2, 2; Lact. 2, 18, 3. -
7 promoveo
prō-mōvĕo, mōvi, mōtum ( pluperf. promorat. Hor Epod. 11, 14:I.promosset,
Ov. Am 2, 9, 17 Jahn), 2, v. a., to move forward, cause to advance, push onward, advance.Lit.A.In gen.:B.saxa vectibus, Caes B. C. 2, 11: onera,
Col. 11, 1, 8; Plin. 19, 5, 23, § 64:assa in alterum apodyterii anguium,
Cic. Q. Fr 3, 1, 1, § 2:legiones,
Hirt. B. G. 8, 16: castra ad Carthaginem, to move onward, Liv 28, 44 fin.:exercitu in Aetoliam promoto,
Just. 14, 1, 6:cornua utrimque (in acie),
Quint. 2, 13, 3:scalas et machinamenta,
Tac. A. 15, 4 fin.:calculum,
to push forward, move, Quint. 11, 2, 38; 11, 3, 113:unum pedem triclinio,
to put forth, move from, Phaedr. 4, 23, 28:ibi te videbo et promovebo,
will take you along with me, Cic. Att. 4, 12 fin. —In partic., to extend, enlarge. moenia Ostia tenus, Suet Ner 16:C.imperium, Ov P 2, 2, 72: vires in immensum orbem,
id. Am. 2, 9, 17.—Med. t. t., to put out of joint, dislocate, displace:II.in palmā quoque ossa interdum suis sedibus promoventur,
Cels. 8, 18 init.:femur in omnes quattuor partes promovetur, saepissime in interiorem,
id. 8, 20 init. —Trop.A.In gen., to bring to pass, effect, accomplish (ante- and post-class.):B.promovere parum,
Ter. Hec. 4, 4, 81:aliquis dicat, Nihil promoveris,
id. And. 4, 1, 17:meditatio nihil ad vitam tuendam promovens,
Gell. 10, 22, 24; cf.in a lusus verbb. with movere se,
Ter. Eun. 5, 3, 4.— Absol.:cum in studio facundiae abunde promovisset,
Gell. 5, 10, 7.—In partic.1.To enlarge, increase: doctrina vim promovet insitam, Hor C. 4, 4, 33; so, promovere aliquem, to advance, prefer, promote (post-Aug.; cf.:2.perduco, produco, proveho): vetus miles ad eum gradum promotus,
Curt. 6, 11, 1:promotus ad amplissimas procurationes,
Plin. Ep. 7, 31, 3; Suet. Oth. 1; id. Vesp. 16; Lampr. Elag. 12; 20; Plin. Pan. 90, 6; Vulg. Dan. 3, 97.—To bring to light, reveal: arcana promorat loco (i. e. ex intimo corde), Hor Epod. 11, 14.—3. A.Of time, advanced, i. e. late:B.nocte promotā,
late at night, far into the night, App. M. 4, p. 152, 38; 7, p. 190, 30.—Subst.: prōmōta, ōrum, n., in the lang. of the Stoics, things that are to be preferred, pref. erable things, as being next in degree to absolute good; a literal transl. of the Gr. proêgmeua, Cic. Fin. 3, 16, 52. -
8 removeo
rĕ-mŏvĕo, mōvi, mōtum, 2 (sync. pluperf. remorant, Hor. S. 2, 1, 71; Sil. 11, 175; inf. remosse, Lucr. 3, 69; perf. remorunt, Ov. Ib. 240), v. a., to move back, draw back; to take away, set aside, withdraw, remove (freq. and class.; syn.: amolior, repono, segrego).I.Lit.:II.tolle hanc patinam, remove pernam,
Plaut. Mil. 3, 1, 163 sq.:pecora,
Caes. B. C. 1, 48:equos,
Sall. C. 59, 1:equos ex conspectu,
Caes. B. G. 1, 25:dapes,
Ov. M. 8, 571:mensam,
id. ib. 13, 676:frena, Hor.S.2, 7, 74: tegimen,
to lay aside, Ov. M. 1, 674:Aurora removerat ignes,
had driven away, id. ib. 4, 81:monstra,
id. ib. 5, 216:remoto atque ablegato viro,
Cic. Verr. 2, 5, 31, § 82:remotis arbitris,
id. Off. 3, 31, 112:custode remoto,
Hor. A. P. 161:remoto Hannibale,
Just. 31, 5, 1:quae jam infantem removerit,
i. e. has weaned, Plin. 28, 7, 21, § 72:naves longas ab onerariis navibus,
Caes. B. G. 4, 25:cupas furcis ab opere,
id. B. C. 2, 11:castra sex milia ab oppido,
Liv. 9, 24:quae natura occultavit ab oculis,
Cic. Off. 1, 35, 127:bracchia a latere modice,
Quint. 11, 3, 159:comas a fronte ad aures,
Ov. M. 5, 488:se a corpore,
Lucr. 3, 895:se a vulgo,
Hor. S. 2, 1, 71:parvos natos a se,
id. C. 3, 5, 43:se a conspectu, Auct. B. Afr. 62: plura de medio (with auferre),
Cic. Rosc. Am. 8, 23:togam inde,
Quint. 11, 3, 124:oculos,
Cic. Balb. 5, 11:arcanis oculos profanos,
Ov. M. 7, 256:tactu viriles virgineo manus,
id. ib. 13, 467:toto sumus orbe remoti,
id. P. 2, 2, 123: mensae remotae, Verg. A. 1, 216; Ov. M. 13, 676:cum paulum ab legionibus nostros removissent,
Caes. B. G. 5, 16:aliquem ab exercitu, Auct. B. Afr. 54: praesidia ex iis locis, quae, etc.,
Cic. Fam. 16, 12, 3:se in montes ex urbe,
Hor. S. 2, 6, 16:ex oculis manus,
Ov. M. 9, 390:ut propinquis suis ultra ducentesimum lapidem removeretur,
Tac. A. 2, 50.—Trop.:B.removete moram,
Plaut. Stich. 2, 1, 37; Quint. 8, prooem. §3: sumptum removit,
Cic. Rep. 2, 14, 27:hominum conscientiā remotā,
id. Fin. 2, 9, 28:remotā subtilitate disputandi,
id. ib. 2, 38, 98:omnia removistis, avaritiam, imperitiam, superbiam,
Sall. J. 85, 45; cf.:remoto metu,
id. ib. 87, 4; Tac. Agr. 15:remoto joco,
jesting aside, Cic. Fam. 7, 11, 3:remoto personarum complexu,
Quint. 3, 6, 57; 12, 11, 30:formam anilem,
Ov. M. 6, 43:soporem,
id. ib. 6, 493:obstantia fata,
id. ib. 13, 373: remove istaec, no more of that (i. e. do not speak of it), Cic. ap. Suet. Caes. 49 fin.:aliquem ab studio, Ter. Hec. prol. alt. 14: aliquem ab republicā,
Caes. B. C. 3, 21; Liv. 5, 11:aliquem ab hoc sermone,
Cic. Lael. 9, 32:aliquem a legibus (sc. ferendis),
id. Q. Fr. 2, 6, 5:aliquem a vitā (natura),
Lucr. 5, 350:se a negotiis publicis,
Cic. Off. 1, 20, 69:se ab omni ejusmodi negotio,
id. Clu. 15, 43:se ab amicitiā alicujus,
id. Lael. 21, 77; cf.:se ab aliquo,
id. Att. 4, 8, b, 3:se a suspitione,
id. Agr. 2, 8, 22; cf.:illam suspitionem ab sese removere,
id. Verr. 2, 3, 59, § 136:invidiam a se,
Ov. M. 12, 626:vim procul hinc,
id. Am. 1, 14, 29:(levissima) secerni arbitror oportere atque ex oratione removeri,
Cic. de Or. 2, 76, 309:quartum (statum) ex generalibus,
Quint. 3, 6, 67:omnes tribu remoti,
Liv. 45, 15 Drak. N. cr.:ordine,
Tac. A. 13, 11:quaesturā,
Suet. Tib. 35:pudorem thalamis,
Ov. M. 8, 157; cf.:se artibus suis,
Cic. Or. 2, 5:se ministerio sceleris,
Ov. M. 3, 645:aliquem tutelā,
Dig. 26, 10, 4.— Absol., Dig. 26, 10, 3. —To deduct, subtract:A.si de quincunce remota est Uncia,
Hor. A. P. 327.—Hence, rĕmōtus, a, um, P. a., removed, i. e. afar off, distant, remote.Lit.:B.silvestribus ac remotis locis,
distant, retired, Caes. B. G. 7, 1; cf.:remoto loco,
Cic. Fam. 7, 20, 2:terrae,
Lucr. 2, 534:Gades,
Hor. C. 2, 2, 10:Britanni,
id. ib. 4, 14, 47:fontes,
id. S. 2, 4, 94:gramen,
id. C. 2, 3, 6:rupes,
id. ib. 2, 19, 1:domūs pars, i. e. penetralia,
Ov. M. 6, 638. — Neutr. as subst.:in remoto,
far away, Sen. Q. N. 3, 26, 1:remotius antrum,
Ov. F. 6, 121:sedes, remotas a Germanis,
Caes. B. G. 1, 31:ab arbitris remoto loco,
Cic. Verr. 2, 5, 31, § 80:civitas a conspectu remota,
id. ib. 2, 3, 37, §85: in quibus (studiis) remoti ab oculis populi omne otiosum tempus contrivimus,
id. Lael. 27, 104:ab aulā,
Ov. M. 11, 764.— With abl.:civitatis oculis remotus,
Suet. Tib. 42:quamvis longā regione remotus Absim,
by however great a distance I am removed from you, Ov. Tr. 3, 4, 73; cf.:licet caeli regione remotus,
id. M. 15, 62.—Trop., removed, disconnected, separate, clear, free from, strange to any thing:2.quae jam diu gesta et a memoriā remota,
Cic. Inv. 1, 26, 39:genus (narrationum) remotum a civilibus causis,
id. ib. 1, 19, 27:natura deūm longe remota Sensibus ab nostris,
Lucr. 5, 148:scientia remota ab justitiā,
Cic. Off. 1, 19, 63:(defensio) remota ab utilitate rei publicae,
id. Verr. 2, 3, 84, § 193:a verā ratione longe remotum,
Lucr. 6, 853:(fabula) non a veritate modo, sed etiam a formā veritatis remota,
Quint. 2, 4, 2:naturae jura a vulgari intellegentiā remotiora,
Cic. Inv. 2, 22, 67:sermo a forensi strepitu remotissimus,
id. Or. 9, 32; Quint. 11, 1, 89 Spald. N. cr.:(Vestorium) hominem remotum a dialecticis, in arithmeticis satis versatum,
Cic. Att. 14, 12, 3:homines maxime ab injuriis nostrorum magistratuum remoti,
id. Verr. 2, 2, 66, § 160:a Tib. Gracchi aequitate ac pudore longissime remotus,
id. Agr. 2, 12, 31:hic a culpā est remotus,
id. Mur. 35, 73:ab inani laude et sermonibus vulgi,
id. Fam. 15, 4, 13:a vulgo longe lateque,
Hor. S. 1, 6, 18:vitio ab omni,
id. A. P. 384:ab omni minimi errati suspicione remotissimus,
Cic. Verr. 2, 4, 19, § 40:(vilica) a vino, ab escis, a superstitionibus remotissima sit,
Col. 12, 1, 3 et saep.—In the philos. lang. of the Stoics, remota, a transl. of the Gr. proêgmena, things not to be preferred; [p. 1564] things to be rejected or postponed (opp. promota), Cic. Fin. 3, 16, 52.—Hence, adv.: rĕmōtē, at a distance, afar off, remotely (very rare).— Comp.:stellae eundem orbem tenentes aliae propius a terris, aliae remotius ab eisdem principiis eadem spatia conficiunt,
Cic. N. D. 1, 31, 87.— Sup.:remotissime,
Aug. Trin. 12, 5. -
9 coeo
cŏ-ĕo, īvi or ii (e. g. coierunt, Caes. B. G. 6, 22:I.coiere,
Lucr. 6, 452; Prop. 3 (4), 24, 18; Ov. M. 4, 83 al.:cŏĭisse,
Verg. A. 12, 709:coisse,
Prop. 3 (4), 15, 8; Ov. F. 6, 94; Quint. 5, 9, 5; 5, 11, 35;pedants preferred conire to coire,
Quint. 1, 6, 17; cf. id. 1, 5, 69, and Lachm. ad Lucr. p. 137), ĭtum, īre, v. a. and n.To go or come together, to meet, assemble, collect together (so mostly poet. or in post-Aug. prose); constr. absol., with ad aliquem, ad or in locum, more rar. in loco:b.matronae ad Veturiam Volumniamque frequentes coëunt,
Liv. 2, 40, 1:in porticum,
Plin. Ep. 1, 5, 9:ad solitum locum,
Ov. M. 4, 83:ad aliquem,
Curt. 7, 2, 21: Pharsaliam, * Cat. 64, 37:quo (sc. in sedilia theatri) populus coibat,
Hor. A. P. 207:in regiam,
Curt. 6, 8, 17:in quem (locum) coibatur,
Tac. A. 4, 69:apud aram ejus dei in cujus templo coiretur,
Suet. Aug. 35:cum rege in insulā,
Vell. 2, 101, 1:in foro,
Just. 5, 7, 6:milia crabronum coeunt,
Ov. F. 3, 753; id. H. 7, 123 Loers.:coivere amicis animis,
Curt. 8, 12, 9; 10, 3, 6:agmina coibant,
id. 10, 9, 15; Tac. A. 16, 5; id. H. 1, 27; 2, 52.—Poet.:B.vix memini nobis verba coisse decem,
i. e. have passed between us, Prop. 3 (4), 15, 8.—Specif., to go or come together in a hostile manner, to encounter:II.inter se coiisse viros et cernere ferro,
Verg. A. 12, 709; cf. id. G. 4, 73; Ov. M. 3, 236; Luc. 2, 225; Manil. 4, 83; Val. Fl. 5, 635; Stat. Th. 16, 408.—Pregn., to form a whole by coming together, to be united into a whole, to unite, combine (the usu. class. signif.); constr. absol., with cum, or dat.A.Lit.1.Of living beings:b.neque se conglobandi coëundique in unum datur spatium,
Liv. 6, 3, 6; so Verg. A. 9, 801; 10, 410:ut vaga illa multitudo coiret in populos,
Quint. 2, 16, 9:qui una coierunt,
Caes. B. G. 6, 22:reliqui (milites) coëunt inter se,
assemble, id. B. C. 1, 75; so Liv. 7, 37, 15:in formam justi exercitūs,
Vell. 2, 61, 2:ut coëat par Jungaturque pari,
Hor. Ep. 1, 5, 25.—Of the coition of the sexes (both of men and animals), to copulate, Lucr. 4, 1055; cf. Ov. M. 11, 744:B.cum alienā uxore,
Quint. 7, 3, 10:coisse eam cum viro,
id. 5, 9, 5:dominum cum ancillā,
id. 5, 11, 35:cum hospitibus stupro,
Curt. 5, 1, 37 al.:privigno,
Ov. H. 4, 129:simul binis,
Sen. Cons. ad Marc. 17, 5:sic et aves coëunt,
Ov. M. 9, 733; 10, 324; id. A. A. 2, 615; Col. 6, 27, 3 sq.; Ov. F. 3, 193 al.; cf., of marriage, [p. 359]b.. infra.—2.Transf., of things: membra. Ov. M. 4, 377; cf. Quint. 11, 3, 96: ignes coire globum quasi in unum, roll together, as into a ball, etc., Lucr. 5, 665; cf. id. 2, 563:B.sanguenque creari Sanguinis inter se multis coëuntibu' guttis,
out of many little drops running together, id. 1, 838; cf.:ut coëat lac,
to curdle, Varr. R. R. 2, 11, 4; Col. 12, 20, 4:bitumen spissatur et in densitatem coit,
thickens, Plin. 35, 15, 51, § 178; cf.:gelidus coit formidine sanguis,
Verg. A. 3, 30:semina,
Lucr. 3, 395; cf. id. 1, 770; 5, 190; 5, 425:tum digiti coëunt,
Ov. M. 2, 670; Quint. 11, 3, 21:ut cornua tota coirent Efficerentque orbem,
Ov. M. 7, 179; cf. Verg. A. 11, 860:palpebrae dormientis non coëunt,
do not close, Cels. 2, 8:labris coëuntibus,
Quint. 8, 3, 45 et saep.:perfectum quiddam fieri, cum omnia coierunt, necesse est,
id. 11, 3, 9; 9, 1, 9; 2, 19, 2; cf. id. 1, 5, 67:quae littera cum quāque optime coëat,
id. 9, 4, 91:ut placidis coëant immitia,
Hor. A. P. 12.—Of wounds, to close:arteria incisa neque coit neque sanescit,
Cels. 2, 10; cf.:potest os coire et vulnus sanescere,
id. 8, 10; so Plin. 11, 39, 93, § 227; Prop. 3 (4), 24, 18; Ov. Tr. 4, 4, 41; 5, 2, 9; and poet.:an male sarta Gratia nequicquam coit et rescinditur?
Hor. Ep. 1, 3, 32; Petr. 113, 8.—Trop., to unite for some object, in feeling, will, conclusions, etc., to join together, assimilate, combine, agree, ally one ' s self:b.Caesar cum eo coire per Arrium cogitat,
Cic. Att. 1, 17, 11:cum hoc tu coire ausus es, ut... addiceres, etc.,
id. Red. in Sen. 7, 16; id. Dom. 18, 47:principes, quitum unā coierunt, quantum visum est agri adtribuunt,
Caes. B. G. 6, 22: heri aliquot adulescentuli coimus in Piraeo (Piraeum ap. Cic. Att. 7, 3, 10), Ter. Eun. 3, 4, 1 (consensimus ac pepigimus, Don.):duodecim adulescentuli coierunt ex his, qui exsilio erant multati, etc.,
conspired together, Nep. Pelop. 2, 3; cf.:sed neque cum quoquam de eā re collocuturum neque coiturum: sic, ille consensionis globus hujus unius dissensione disjectus est,
id. Att. 8, 4:patricii coiere et interregem creavere,
Liv. 4, 7, 7:mos est regibus, quotiens in societatem coëant, implicare dextras, etc.,
Tac. A. 12, 47; hence poet.:coëant in foedera dextrae,
Verg. A. 11, 292; Tac. H. 3, 12:ad nullius non facinoris societatem coibant,
Suet. Aug. 32; and, like this, with changed construction.—Esp. of the marriage contract ( poet. and in post-Aug. prose); cf.:2.taedae quoque jure coissent,
Ov. M. 4, 60:conubio,
Curt. 8, 1, 9:nuptiis,
id. 9, 1, 26; Quint. 5, 11, 32:matrimonio,
Dig. 24, 1, 27:in matrimonium,
ib. 45, 1, 134; cf.:hac gener atque socer coëant mercede suorum,
i. e. in the marriage of Æneas with Lavinia, Verg. A. 7, 317.—Act.: coire societatem ( cum aliquo or absol.), to enter into an alliance, to make a compact, form a league (with some one;3.several times in Cic.): utinam, Pompei, cum Caesare societatem aut numquam coisses aut numquam diremisses!
Cic. Phil. 2, 10, 24; Nep. Con. 2, 2:societatem sceleris,
Cic. Rosc. Am. 34, 96:de municipis fortunis,
id. ib. 31, 87; Dig. 17, 2, 65, § 10:qui societatem in tempus coiit,
ib. 17, 2, 65, § 6.—Pass.:ad eam rem societas coitur,
Cic. Rosc. Am. 7, 20:ad coëundam societatem,
id. Fam. 5, 19, 2; so Gell. 1, 9 fin.:si unius rei societas coita sit,
Dig. 17, 2, 65 init.; cf. ib. 17, 2, 65, §§ 2, 9, 10, 15. -
10 reduco
rĕ-dūco, xi, ctum, 3 (rēduco or redduco, Lucr. 1, 228; 4, 992; 5, 133; old imp. redduce, Ter. Hec. 4, 2, 29), v. a.I. A.Lit.1.In gen.a.Of living objects:b.reducam te ubi fuisti,
Plaut. Capt. 3, 5, 106:hunc ex Alide huc reducimus,
id. ib. 5, 4, 17; cf.:aliquem ex errore in viam,
id. Ps. 2, 3, 2:aliquem de exsilio,
Cic. Phil. 2, 4, 9; id. Att. 9, 14, 2; cf.:ab exsilio,
Quint. 5, 11, 9:socios a morte,
Verg. A. 4, 375:Silenium ad parentes,
Plaut. Cist. 2, 3, 86; so,ad aliquem,
Cic. Off. 3, 22, 86; Caes. B. G. 6, 32; id. B. C. 1, 24; 2, 38 fin.; cf.:a pastu vitulos ad tecta,
Verg. G. 4, 434:reduci in carcerem,
Cic. Att. 4, 6, 2:in Italiam,
Caes. B. C. 3, 18:reducere uxorem,
to take again to wife, marry again, Ter. Hec. 3, 3, 31; 43; 3, 5, 51; 4, 4, 12 sq. al.; Nep. Dion, 6, 2; Suet. Dom. 3; 13; cf.:uxorem in matrimonium,
id. ib. 8:regem,
to restore to the throne, to reinstate, Cic. Rab. Post. 8, 19; id. Fam. 1, 2, 1; 1, 7, 4; id. Q. Fr. 2, 2, 3 (v. reductio):possum excitare multos reductos testes liberalitatis tuae,
i. e. who have been brought back by your generosity, id. Rab. Post. 17, 47; cf.: cum in Italiam reductus existimabor, Pomp. ap. Caes. B. C. 3, 18, 4. —With inanimate objects, to draw back, bring back:2.(falces) tormentis introrsus reducebant,
Caes. B. G. 7, 22:reliquas munitiones ab eā fossā pedes CCCC. reduxit,
id. ib. 7, 22; cf.turres,
id. ib. 7, 24 fin.: calculum, Cic. Fragm. ap. Non. 170, 30:in jaculando bracchia,
Quint. 10, 3, 6:sinum dextrā usque ad lumbos,
id. 11, 3, 131:ad pectora remos,
Ov. M. 11, 461; Verg. A. 8, 689:clipeum,
to draw back, Ov. M. 12, 132:gladium (opp. eduxit),
Gell. 5, 9, 3:auras naribus,
Lucr. 4, 990 al.:furcillas hibernatum in tecta,
Varr. R. R. 1, 8, 6. — Poet.:solem reducit,
Verg. A. 1, 143; so,diem (Aurora),
id. G. 1, 249:lucem (Aurora),
Ov. M. 3, 150:noctem die labente (Phoebus),
Verg. A. 11, 914:aestatem,
id. G. 3, 296:hiemes,
Hor. C. 2, 10, 15:febrim,
id. S. 2, 3, 294:somnum (cantus),
id. C. 3, 1, 21 al.:umbram,
to make the shadow move backwards, Vulg. 4 Reg. 20, 11.—In partic.a.Reducere aliquem domum (opp. deducere), to conduct or accompany one home, Plaut. Merc. 5, 4, 19:b.(P. Scipio) cum senatu dimisso domum reductus ad vesperum est a patribus conscriptis,
Cic. Lael. 3, 12; cf. Liv. 4, 24; cf.:quos Elea domum reducit Palma,
Hor. C. 4, 2, 17.—So, without domum:in ludum (puellulam) ducere et reducere,
Ter. Phorm. 1, 2, 36:aliquem ad suam villam,
Cic. Ac. 1, 1, 1:bene comitati per forum reducuntur,
Quint. 12, 8, 3:quantā reduci Regulus solet turbā,
Mart. 2, 74, 2: assurgi, deduci, reduci, Cic. Sen. 18, 63.—In milit. lang., to draw off, withdraw troops:c.vastatis omnibus eorum agris Caesar exercitum reduxit,
Caes. B. G. 3, 29 fin.:legiones reduci jussit,
id. B. C. 3, 46; so,exercitum (copias, legiones suas, etc.),
id. B. G. 6, 29; 7, 68; id. B. C. 2, 28 fin.; Liv. 5, 5; Front. Strat. 2, 3, 1; 5; 2, 5, 13 sq.:suos incolumes,
Caes. B. G. 5, 22; Front. Strat. 1, 1, 11; 5, 13:legiones ex Britanniā,
Caes. B. G. 4, 38:a munitionibus,
id. ib. 7, 88:ab oppugnatione,
id. ib. 5, 26 fin.:in castra,
id. ib. 1, 49 fin.; 1, 50; 2, 9;4, 34 et saep.: in hiberna,
id. ib. 6, 3:in Treviros, etc.,
id. ib. 5, 53; 7, 9 fin.; Liv. 43, 20:intra fossam,
Caes. B. C. 1, 42; cf.:ab radicibus collis intra munitiones,
id. B. G. 7, 51 fin. — Absol. (like duco and educo):instituit reducere,
to march back, Front. Strat. 1, 4, 5 and 8.—To recall to the stage a player:B.a magno Pompeio magni theatri dedicatione anus pro miraculo deducta,
Plin. 7, 48, 49, § 158.—Trop., to bring back, restore, replace:II.ad divitias,
Plaut. Cist. 2, 3, 17:animum aegrotum ad misericordiam,
Ter. And. 3, 3, 27:aliquem in gratiam,
id. ib. 5, 4, 45; Cic. Clu. 36, 101:in gratiam cum aliquo,
id. Rab. Post. 8, 19; Liv. 10, 5 fin.; Quint. 5, 11, 19; cf.: ut Caesarem et Pompeium perfidiā hominum distractos rursus in pristinam concordiam reducas, Balbus ap. Cic. Att. 8, 15, A, 1:aliquem ad officium sanitatemque,
Cic. Verr. 2, 2, 40, § 98:propinquum ad officium,
Nep. Dat. 2, 3:judices ad justitiam,
Quint. 6, 1, 46:legiones veterem ad morem,
Tac. A. 11, 18:meque ipse reduco A contemplatu,
withdraw myself, Ov. Tr. 5, 7, 65:verba paulum declinata ad veritatem,
Quint. 1, 6, 32:judicatio est ad eum statum reducenda,
id. 7, 3, 35:reducere in memoriam quibus rationibus unam quamque partem confirmāris,
Cic. Inv. 1, 52, 98; cf.:in memoriam gravissimi luctūs,
Plin. Ep. 3, 10, 2:dolorem in animum judicantium,
Quint. 11, 1, 54:vocem in quendam sonum aequabilem,
Auct. Her. 3, 12, 21:verborum facilitatem in altum,
Quint. 10, 7, 28:haec benignā in sedem vice,
Hor. Epod. 13, 7 sq.:tu spem reducis mentibus anxiis Viresque,
id. C. 3, 21, 17:diem et convivia mente re duxit,
has recalled to mind, Sil. 8, 136:vel instituere vel reducere ejusmodi exemplum, etc.,
to introduce again, restore, Plin. Ep. 4, 29, 3; so,habitum vestitumque pristinum,
Suet. Aug. 40:morem transvectionis post longam intercapedinem,
id. ib. 38. — To bring back, restore to the right path:scire est liberum Ingenium et animum, quo vis illos tu die Redducas,
Ter. Ad. 5, 3, 44.—After the Aug. period, sometimes with the idea of ducere predominating, for the usual redigere (q. v. II.).* A.To bring or get out, to produce a certain quantity:B.LX. pondo panis e modio (milii) reducunt,
Plin. 18, 7, 10, § 54.—To bring, make, reduce to some shape, quality, condition, etc. (rare;A.usually redigere): aliquid in formam,
Ov. M. 15, 381:faecem in summum,
to bring up, raise, Col. 12, 19, 4:excrescentes carnes in ulceribus ad aequalitatem efficacissime reducunt (just before, redigit),
Plin. 30, 13, 39, § 113:cicatrices ad colorem,
id. 27, 12, 82, § 106:corpus sensim ad maciem,
id. 24, 8, 30, § 46:ulcera ac scabiem jumentorum ad pilum,
id. 22, 22, 32, § 72.— Hence, rĕ-ductus, a, um, P. a., drawn back, withdrawn; of place, retired, remote, distant, lonely.Lit.:B.inque sinus scindit sese unda reductos,
Verg. G. 4, 420; id. A. 1, 161; so,vallis,
id. ib. 6, 703; Hor. C. 1, 17, 17; id. Epod. 2, 11.—Trop.:virtus est medium vitiorum et utrimque reductum,
from either extreme, Hor. Ep. 1, 18, 9.—In painting: alia eminentiora, alia reductiora fecerunt,
less prominent, Quint. 11, 3, 46: producta et reducta (bona), a transl. of the Gr. proêgmena kai apoproêgmena of the Stoics, things to be preferred and those to be deferred, Cic. Fin. 5, 30, 90.— Sup. and adv. do not occur.
См. также в других словарях:
Preferred Partnership — A preferred partner agreement normally refers to an agreement between a vendor (service provider) and those who are allowed to on sell its products. In line with this agreement there are normally some prerequisites that the partner must meet to… … Wikipedia
The Order of Things — … Wikipedia
The Shape of Things to Come — is a work of science fiction by H. G. Wells, published in 1933, which speculates on future events from 1933 until the year 2106. It is not a novel, but rather a fictional history book or chronicle, similar in style to Star Maker and Last and… … Wikipedia
Metallic dragon (Dungeons & Dragons) — The following is a list of the metallic dragons, fictional creatures from the role playing game Dungeons Dragons. In this setting metallic dragons are of good alignment[1] . Bahamut is the deity of good dragons. Metallic dragons have played a… … Wikipedia
china — /chuy neuh/, n. 1. a translucent ceramic material, biscuit fired at a high temperature, its glaze fired at a low temperature. 2. any porcelain ware. 3. plates, cups, saucers, etc., collectively. 4. figurines made of porcelain or ceramic material … Universalium
China — /chuy neuh/, n. 1. People s Republic of, a country in E Asia. 1,221,591,778; 3,691,502 sq. mi. (9,560,990 sq. km). Cap.: Beijing. 2. Republic of. Also called Nationalist China. a republic consisting mainly of the island of Taiwan off the SE coast … Universalium
United States — a republic in the N Western Hemisphere comprising 48 conterminous states, the District of Columbia, and Alaska in North America, and Hawaii in the N Pacific. 267,954,767; conterminous United States, 3,022,387 sq. mi. (7,827,982 sq. km); with… … Universalium
Aristo of Chios — Aristo (or Ariston) of Chios, ( el. Ἀρίστων ὁ Χίος), was a Stoic philosopher and colleague of Zeno of Citium, who flourished about 260 BC. He outlined a system of Stoic philosophy which in many ways was closer to earlier Cynic philosophy. He… … Wikipedia
biblical literature — Introduction four bodies of written works: the Old Testament writings according to the Hebrew canon; intertestamental works, including the Old Testament Apocrypha; the New Testament writings; and the New Testament Apocrypha. The Old… … Universalium
India — /in dee euh/, n. 1. Hindi, Bharat. a republic in S Asia: a union comprising 25 states and 7 union territories; formerly a British colony; gained independence Aug. 15, 1947; became a republic within the Commonwealth of Nations Jan. 26, 1950.… … Universalium
HEBREW LANGUAGE — This entry is arranged according to the following scheme: pre biblical biblical the dead sea scrolls mishnaic medieval modern period A detailed table of contents precedes each section. PRE BIBLICAL nature of the evidence the sources phonology… … Encyclopedia of Judaism